قطب الدين محمود بن ضياء الدين مسعود الشيرازي

73

درة التاج ( فارسى )

و اسلوب كتابت آن را تا درجهء امكان رعايت كرديم ، و فقط روى گافهاى فارسى - كه گاهى بكاف عربى مشتبه مىشد يك سركش علاوه گذارديم ؛ در نسخه نقطه‌گذارى دال و ذال با قاعدهء مشهور موافقت ندارد ، حروف فارسى از قبيل : « پ » « چ » « ژ » « گ » هم يا مانند « گ » اصلا نيست ، و يا مثل باقى حروف بسيار كميابست ، و برخى مواضع كه در نسخه حروف فارسى بوده همچنان به حال خود گذارده شده است ، چنان كه كلمهء « پس » در بعضى جاها با « پ » نوشته شده است ، آنچه منحصرا درين نسخه بوده ، و در نسخ ديگر يافته نمىشده ميان دو هلال قرار گرفته است ، متن كتاب در تصحيح همه جا متبع بوده - مگر مواضعى كه افتاده داشته كه آن كم و كسر عينا از روى نسخه يا نسخ ديگر تكميل ، ميان دو قلاب [ ] يا گيومه « » يا هر دو باختلاف موارد گذارده شده است « 1 » . 2 - نسخهء اول متعلّق بكتابخانهء مدرسهء سپهسالار كه اين نيز بعد از نسخهء اصل صحيحترين و قديمترين نسخه است كه در سنهء بليغ ( 1042 ) كتابت آن بپايان رسيده در تمام كتاب طرف مقابله و استفاده قرار گرفته همهء مزايا و اختلاف قراءات اين نسخه نيز بىكم و بيش ضبط شده است هر جمله كه تنها از اين نسخه گرفته شده ميان دو قلاب جا گرفته ، كاتب نسخه شيعه بوده قسمتى از مقدمه و تمام قطب دوّم را كه در عبادات فقه بمذاهب چهارگانهء اهل سنّت است حذف كرده است .

--> ( 1 ) - آنچه منحصرا از دو نسخه گرفته شده ميان علامت مربوط به آن دو نسخه قرار گرفته است مثلا مطلبى كه منحصرا در اصل و م است ميان هلال و قلاب [ ( ) ] جا گرفته ، و آنچه مختص اصل و ط است ميان هلال و گيومه « ( ) » و هر جمله كه تنها در م و ط است ميان قلاب و گيومه « [ ] » اما درباره نسخه مب و ه مصحح ملتزم نبوده است كه جميع مزاياى آنها را ضبط كند و فقط در مواردى كه احتمال صحت مىرفته باختلاف اين نسخ اشاره شده است . حروفى كه در نسخه بىنقطه بوده تا درجهء امكان نقطهء آن را شكسته و در ذيل همچنان بىنقطه نموده‌ايم فقط افعال مستقبل مانند : « مىكند » كه در اصل دو كلمه نوشته شده در دو سه فرم اول منطق ، و دو سه فرم اول فلسفهء اولى « مىكند » سر هم چاپ شده است